ذره

سه حرف...

شقی را شهید کرد...

ادب کرد...

حُر شد...

دلم گمنام ترین عزداریت می خواهد....

زیر سایه اسم هیچ کس نباشد...

جز سایه تو....

حسین

سلام...

نمی دانم تا الان چند بار این کتاب  ها را خوانده ام؟

دل را آماده تر می کنند برای محرم...سخن آدم شدن است...

روایت همان عشقی که گفته اند  از *هر زبان که بشنوید نامکرر است....*

توصیف بیشتر لازم نیست شاید کتاب صدمه ببیند.

ولی این همان مُشکی است که می بوید...

حسین...

تمام واژه است...

واژه نمی خواهد....

 

*هیچ واژه ایی برای تو پیدا نکردم

 

دریافت

 

خیلی از اونایی که تو این دنیا به جایی رسیدن و با نزدیک‌تر شدن به خدا، واسه آدم‌شدن، از بقیه جلو زدن، لحظۀ نابی تو زندگیشون اتفاق افتاده...

 مثل زهیر، از آقا امام حسین فراری بود تا اینکه آقا فرستادن دنبالش. چیزی در گوش زهیر گفتن و او به یک‌باره عوض شد. یا فضیل ایاز، رفته بود دزدی که با صدای قرآن برگشت.

نزدیک‌تر بیایم، آقاسیدعلی قاضی که باپیغام رهایی شخصی به‌ظاهر دیوانه، شد سرسلسلۀ همه... یا آقا سید عبدالکریم کشمیری، حاج‌آقا دولابی، کربلایی احمد، شیخ رجبعلی خیاط، شاهرخ ضرغامی همون حر انقلاب،رسول ترک،سیدهاشم حداد،آیت الله خوشوقت وخیلی‌های دیگه...

بالاخره یه نگاهی،صدایی،نجوایی،نفس صاحب‌دلی،توسلی،گریه ای،توبه ای... چطوری بگم یه اتفاقی افتاد و با تلنگری به خودشون اومدن وگُل کردن...

خلاصش کنم...

خداجون...

اون لحظۀ نابی که قراره مارو به اندازۀ ظرفیتمون بالا ببره اگه خیلی دوره، نزدیک بشه. اگرم لازمه کاری کنیم تا آماده بشیم، حالیمون کن... و اگه قراره اصلاً نباشه برای ما همچین لحظه‌ای تو تقدیرمون قرار بده!

خودمونی بگم: خودت بهونه‌ای برامون بتراش تا برگردیم... تو که اوسای این کاری... نیستی؟!

همین محرم چطوره...؟!

 

زیبا تر میشوی....

هر چه بیشتر نام تو را تکرار می کنم

حسین...

هوای عاشقی دارد...دل است دیگر،دست خودش نیست.

اسم تان که بیاید،هوایی می شود.

خبر از ظهور و سیستم حکومتى حضرت مهدى (ع):

 قسمتی از خطبه 138

او (حضرت مهدى (عج)) خواسته ها را تابع هدایت وحى مى کند، هنگامى که مردم هدایت را تابع هوسهاى خویش قرار مى دهند.

در حالى که به نام تفسیر نظریه هاى گوناگون خود را بر قرآن تحمیل مى کنند، او نظریه ها و اندیشه ها را تابع قرآن مى سازد.

در آینده آتش جنگ میان شما افروخته مى گردد، و چنگ و دندان نشان مى دهد، با پستانهایى پرشیر، که مکیدن آن شیرین، اما پایانى تلخ و زهرآگین دارد به سوى شما مى آید.

آگاه باشید! فردایى که شما را از آن هیچ شناختى نیست، زمامدارى حاکمیت پیدا مى کند که غیر از خاندان حکومتهاى امروزى است.

(حضرت مهدى (عجل الله تعالى فرجه الشریف)) عمال و کارگزاران حکومتها را بر اعمال بدشان کیفر خواهد داد.

زمین میوه هاى دل خود (معادن طلا و نقره) را براى او بیرون مى ریزد، و کلیدهایش را به او مى سپارد.

او روش عادلانه در حکومت حق را به شما مى نمایاند، و کتاب خدا و سنت پیامبر (ص) را که تا آن روز متروک ماندند، زنده مى کند....


 

گاهی ما به دنبال کلمات می گردیم.

گاهی کلمات به دنبال ما می گردند.

گاهی  ما و کلمات دنبال هم می گردیم.

گاهی نه ما ونه کلمات دنبال هم نمی گردیم....

خدا.... آخری را نیاورد...